vrijdag 15 maart 2013

Van Paihia naar Auckland

Zo, dit zal zo'n beetje de laatste update worden vrees ik. 
Na wederom een fantastisch ontbijt van Roger en Lynda en een kort overleg over de route zijn we vertrokken richting auckland min of meer via de west-kust van de bovenste punt van het noordereiland. Zodoende kwamen we via het waipoura rainforest, een fantastische rit, met 100 miljoen bochten in het forest vanwege dat daar kauri-bomen staan. Enorme grote reuze-bomen waarvan we de grootste even ter plekke hebben bewonderd.
Echt immens groot en indrukwekkend. Je wordt er gewoon stil van eigenlijk. Het doet ergens een beetje denken aan home-tree uit de avatar-film.


Deze kauri is dus 51 meter hoog...




Overigens was het op weg naar die kauris ook best mooi...


Tja, en toen kwam auckland in zicht... en ook het mooie weer wat we de afgelopen weken hadden leek het even rustiger aan te doen...


Nou zo meteen nog even onlline inchecken, en dan een biertje, eten slapen, nog heel even in auckland kijken, en dan vliegen we om 18:15 zondag weg, om op maandag 18 maart om 12:40 te landen....
Alsof tijdreizen toch een klein beetje bestaat....

Paihia om kwart voor acht




Tjsa, soms maak ik de foto wat later ;-)

En is het minder spectaculair...


Paihia Russel

Zo daar zijn we dan in de bay of islands. Ons ontbijt is echt een droomontbijt, uitzicht op de baai, stylish buiten overdekt uit/in de zon....



Verder was het een relax-dagje, ongevaarlijk boottochtje naar  Russel, waar de weka en de kiwi het in het wild nog goed doen...


dit is niet de kiwi..




donderdag 14 maart 2013

Cathedral cove wandeling 13 maart


De tweede dag in hahei beach hebben we een vette wandeling voor de boeg naar de cathedral cove, niet te verwarren met de cathedral cave van het zuider eiland. De wandeling kostte ons zo'n 5 kwartier, met stijgen en dalen, best inspannend, maar het was meer dan de moeite waard, echt indrukwekkend mooi. Wat mij betreft nog niet eens zo zeer de cave zelf als wel de combinatie met de enorme rots er achter...

Hier enige beelden:







Op de achtergrond zie je nog net de cave, dat donkere driehoekje....

aan het eind van de middag nog wezen bodyboarden, en 's avonds gepicknicked op het strand, dwz aan een picknick-tafel.

De volgende dag hadden we een forse trip naar paihia voor de boeg. Niet helemaal saai, zoals je elders zien kan want we werden even staande gehouden door de nz-versie van wegmisbruikers, hier roadcops genoemd. Dat werd dus een 120 nz-dollar experience. Er zijn ook nog filmpjes van dus de agent maar beloofd dat ik hem beelden zal sturen dat ie aan het werk is... Wel lachen, maar kost ongeveer een tank benzine dus...


Na een hele trip komen we uiteindelijk aan bij het b&b in paihia, een huis in koloniale stijl gerund door roger en lynda. 
Het ontbijt vanochtend was geheel in stijl op de veranda met uitzicht op de baai..... hier nog wat min of meer bijbehorende beelden...






Paihia half acht


woensdag 13 maart 2013

dinsdag 12 maart 2013

Rotorua naar Hahei beach

Na 3 dagen weet je som bijna niet meer waar je was.... Op dit moment van schrijven zit ik aan de opgeruimde ontbijttafel bij Peter en Rohnda. Voordat we weer op stap gaan naar whitianga voor een boodschapje en een cappucino moeten we nog even een half uurtje wachten tot de was is gedaan. Geeft mooi de gelegenheid om even terug te kijken op gisteren en eergisteren natuurlijk.
Na het tongariro park ging het richting het geothermaal aktieve gebied nabij Rotorua. Op weg daar naar toe hebben we even een uitstapje gemaakt naar de huka falls.
Daarvoor reden we nog even mis, maar hebben we wel een kopje koffie gedaan bij een toko die alpaca's in de tuin had lopen, waarbij er 1 toch duidelijk de haircut van een poedel had mijns inziens.

en jawel, daarna dan toch de huka falls


van het geothermale park waiotapu waar al een sneak-foto was gepubliceerd:








Van het waitapu park naar de volgende b&b was nog een dik half uur, en daar werden we hartelijk ontvangen door Brian en Kate (geloof ik, nog ff checken straks)  Het utzicht op het meer van Rotorua was mooi, maar nog bijzonderder was het zicht op de geiser van Rotorua die zo eens per uur tot een meter of 20 omhoog spuit.

's avonds lekker uit eten (en drinken) geweest in Rotorua. De volgende ochtend nog even bij de geiser gekeken, en vervolgens door naar Hahei Beach.  De weg er naar toe was 'windy' werd ons door Brian verteld, en daarmee bedoelde hij bochtig.... en dat klopte zeker. Het landschap wisselt vaak van regenwoud-achtig tot oostenrijks middel-gebergte, en soms lijkt het bijna limburg, nou ja... in ieder geval heuvelachtig. op aanraden van Brian nog even gestopt bij waihi, waar de martha-goudmijn ligt. Gesloten in 1952, maar inmiddels weer geopend omdat ze nu uit 1000 kilo rots, toch nog weer 3 gram goud kunnen halen. Het is een open mijn, zoals de foto laat zien.

De mijn is ongeveer 400 meter diep....

Daarna verder omdat we ook nog even op hot water beach willen kijken. We komen eigenlijk een uur te laat, want het wordt al weer vloed, dus met een schepje je eigen bad graven gaat'm niet worden. Maar wel naar de beach, en minstens zo grappig is -op de juiste plek- een beetje draaien met je voeten in het zand, zodat je naar beneden zakt, en dan opeens voel je warm..... ooops nee, heeeet water aan je voeten.... super-funny!!!
Hier onder nog een plaatje van de graafwerkzaamheden van anderen...


Uit een voorgaand blog van vanochtend half acht was al duidelijk geworden denk ik dat ons nieuwe b&b gerund door Peter en Rohnda 200 meter van het strand af ligt. Dus hard lopen en zwemmen voor acht uur 's ochtends was goed te doen!
Het vertrouwen van de b&b-houders in de gasten is erg groot, want net als anderen laten Peter en Rohnda zonder problemen het hele huis aan ons en zijn vrij vlot na het ontbijt al vertrokken, mooi hoor.




grtz...




Hahei om half acht...



Golden hour....

zondag 10 maart 2013

Raurimu om half acht



En 3.5 graad, de winter komt er aan ;-)

Tongariro park


Vertrokken uit jervoixtown -bij napier- na een zeer goed fruity ontbijt bij Sally en kevin. Nog een goede tip gekregen voor de route naar Raurimu, tongariro national park.
Via 'Gentle Anny'een weg die pas sinds een paar jaar volledig asfalt is, door een echt fantastisch, maar helaas nu dor, landschap gereden. 140 km alleen maar heuvels, schapen koeien, soms wat bos, fantastisch.

Aangekomen bij ons nieuwe onderkomen de 'spiral garden'blijkt er niemand thuis te zijn, en bellen -als je al bereik hebt in zo'n dal- hielp ook niet. Maar goed we waren best vroeg, dus gelijk maar het tongariro park in, en all the way up naar mount rahupehu. Zover als we maar konden met de rooie bus, door een woest en ruig landschap van rotsblokken gestolde lava-brokken, of weet ik veel. Tja de mount was in 1995 nog zeer aktief geweest, dus het landschap was betrekkelijk vers :-)

Kleine wandelingetje -30 muinuten- gedaan om een mooie foto voor evert jan te maken, en ook zeker voor het uitzicht op de andere vulkaan, de andere berg/vulkaan, mountngauruhoe.

Terug naar beneden naar de b&b bleken sally en phil inmiddels aanwezig en troffen we ook de andere twee gasten van de b&b die ook uit nederland kwamen, wat phil er toe bracht de nederlandse vlag te hijsen in de tuin....
's avonds uit eten geweest bij het lokale -en enige in dit mobiel onbereikbare dorp- kiwi-eetcafe. Goeie steak, goeie wijn, en muziek uit de vorige eeuw, top!

Volgende dag, zondag 10 maart. Wederom een fantastisch ontbijt, dat gaan we echt missen in nederland, of zelf invoeren natuurlijk.  Veel vers fruit  met yoghurt en allerlei soorten musli, sapje, koffie, en dan nog scrambled eggs met bacon en gebakken tomaat... Daar doe je  het gewoon de hele dag op.
Deze dag twee wandelingen gepland, op aanraden van margareth, de taranaki falls, 2 uur wandeling, en de old coach road, wederom 2 uur wandelen.
De taranaki wandeling ligt eigenlijk aan de voet van mount rahupehu, en is afwisselend door bos en over heide, heel vaak weids uitzicht op de drie bergen van tongariro park.




De old coach road liep deels door het bos met veel van die varen-bomen, maar ook met enorme, naar mijn idee wel 40 meter lange bomen, en mooie rietpluimen, die je eigenlijk overal ziet  in nieuw zeeland.




Daarna ff een boodschapje gedaan, en bij phil en margareth happy hour gepleegd in de zon op het terras.
Grappige van b&b's is dat je van al die mensen een stukje levensverhaal hoort, en allerlei details over nieuw zeeland. Omdat het erg droog is, is dat ook vaak onderwerp van gesprek. Blijkt dat Phil voor Raurimu, het dorpje, de voorzitter is geweest die watervoorziening weer op orde heeft gebracht. Het water komt hier uit een bergriviertje, wordt gefilterd, en vervolgens heeft iedereen in het dorp er water van. Nu het echter zo droog is, moeten ze waarschijnlijk 'shiftin rocks'doen.
Of te wel van een ander bergriviertje de loop verleggen, zodat ze niet zonder water komen. Dat is in nederland toch net even anders...
Morgen naar lake taupo, de thermale parken, hukka falls en uiteindelijk ergens net onder rotorua de volgende b&b.