Te Anau en QueensTown

Hoi,
Elke dag een een blog bij houden is lastig met de internetfaciliteiten op de verschillende locaties. Maar..... in Te Anau hebben we de doubtful sound boottrip gedaan. Reeds geboekt in Nederland. De doubtful sound is een diep fjord (45 km ongeveer, met vele zij-takken) waar je komt door vanuit Manapouri het lake manapouri over te steken (fantastische boottrip van 1 uur). Dan komen we aan de overkant voor een bustocht naar deep cove, het begin van de doubtful sound fjord. Het manapouri lake is eigenlijk een stuwmeer, met aan de overkant een waterkrachtcentrale gebouwd in de berg op een diepte van 220 mtr. waar het water door heen stroomt om uiteindelijk in de deep cove in de doubtful sound uit te  monden. De waterkrachtcentrale hebben we bezocht met de bus dus. All included. In een spiraal-tunnel van 1.5 km (1.5 spiraal) gaan we 220 mtr. naar beneden. De buschauffeur heeft absoluut nz-humor. "My name is John, I'll be your driver. Here we have the first aid-kit, emergency exit to the left and to the right, and also in the middle of the bus, and in case we are short of oxygen, masks will come out of the ceiling...." en meer van die grappen ook over aussies natuurlijk...
Foto's :

En natuurlijk fur-seals in de zon (als je goed kijkt tenminste...)

Echt super-mooi, ben je de hele dag mee bezig ;-)

De volgende dag (28-feb) soort van reis-dagje naar Queenstown. Het lijkt soms toch ook wel een beetje amerika, kilometers lange wegen, met zo nu en dan een tegenligger aan de verkeerde kant ;-) ) 

Queenstown is behoorlijk toeristisch en volledig ingesteld op zo ongeveer alle vormen van adrenaline-toerisme: Bungee-jumpen, sky-diven, para-gliding, mountainbiking, jetboat, rafting etc.... Drie maal raden wat wij hebben gedaan..... :-) :-) :-)

Pictures:

Van Dunedin, via Mohua park naar Te Anou (25 - 26 feb 2013)

Van Dunedin, via Mohua park naar Te Anou (25 - 26 feb 2013)

'sochtend weer een heerlijk ontbijtje van Dick met wederom een fantastisch uitzicht over de baai van Dunedin. Vandaag gaan  we er weer vandoor richting de Catlins. Eerst kijken we nog even in  Dunedin. Gitaar kopen, bij Tim in de Rockshop, daarna bakje cappucino, kortom goed en lekker allemaal. Daarna, naar het zuiden, richting het mohua park waar we zgn. eko cottages gaan betrekken. Niemand heeft  enig idee wat we daar gaan aantreffen. 

Op weg naar het park zijn we via Nuggets Point gereden, een rotspunt waar ook de fur seals (zeehonden) zonnebaden, met jonkies! Tineke hoorde ze als eerste, en met een verrekijker of de fotocamera kunnen we ze inderdaad van bovenaf zien.

Daarna richting het mohua park, midden in de bush. Geen ontbijt, geen avondeten, dus daarvoor moeten we ergens boodschappen doen. Doen we natuurlijk niet, eerst naar de cottages! Nadat we van de hoofdweg af zijn, en op een dust road rijden, duurt het nog ruim een kwartier voordat de afslag naar het park in zicht komt. Die weg leidt weer door een soort lange groene tunnel van vegetatie, om uiteindelijk bij het main house uit te komen. Mary ontvangt ons hartelijk en vertelt gelijk al dat het fantastisch is dat we er zijn, maar jammer dat we er maar 1 nacht zijn. En gelijk heeft ze. We betrekken twee cottages, met veranda, met zon, tegen vijf uur, en gaan er gelijk weer terug van door om boodschappen te gaan doen. Beetje suf eigenlijk, want die boodschappen hadden we al kunnen doen, in dat dorpje er voor, maar nu we er weer zijn staat er een fantastische oldtimer (zowel auto als bezitter)  voor de supermarkt.  Supergrappig die ouwe austin.  Terug op het park doen we een biertje in de zon, wijden we de gitaar in, en later komt het nog tot koken en eten ook. 's avonds nog een avondwandeling gemaakt in het park in de hoop gloeiwormen te zien, maar helaas, alleen de volle maan, gloeide volop.

De cottages hebben de namen van vogels, rorimo, koarimoko (of zoiets). Die laatste heb ik ook op de foto met zn geluid. Heel bijzonder. De plek is zowiezo bijzonder, behalve doodse stilte is alleen maar het geluid van vogels. Fantastisch!

De volgende ochtend worden we wakker van de vogels, wat een mooi geluid, en wat een mooie ochtend.

Na het ontbijt -eitje Henk- vertrekken we richting Te Anau. Onderweg stoppen we twee keer, nl bij de cathedral caves, waar je na een wandeling  door het regenwoud, waar je -alleen bij eb- naar binnen kan kan lopen als het getijde laag staat. Heel bijzonder! Overigens hebben de palmbomenn 'met baard'wel iets weg van ZZ-Top.....

Na de cathedral caves bezoeken we het petrified forest, een versteend bos lijkt het te zijn op het strand, en met enige moeite herkennen we restanten van een oerbos. Ook zien we hier onze eerste geelogige pinguin. Deze kon niet met zn maatjes mee de zee in, want hij moest van (bont?)jasje wisselen, en dan liggen ze normaliter een poosje aan de kant.

De aankomst bij het edgewater motel is enigzins teleurstellend, een motel == een motel, dus geen ....-cottage.  Wayne de manager echter is -net als alle nieuw zeelanders tot nog toe- super vriendelijke en vol met humor.

's avonds italiaans gegeten, en bijtijds naar bed om morgen naar de fjorden (sounds) te gaan met een boot, om jezelf weer heel erg nietig te voelen, zoals Leo dat pleegt te zeggen, de oude meester.

view at breakfast

off line test

gearriveerd bij mooi zeist. Nou maar ff wachten...

Dunedin Larnach Castle, Alans beach, en albatrossen

Vandaag 24 februari de ochetend begonnen met hard lopen, dat beviel gisteren erg goed. Hier gaan de wegen en paden echter scherp op en neer, dus na dik een half uur was ik dan ook wel klaar....
Heerlijk ontbijt van Dick en Sue. Dick zorgde ervoor dat het brood om precies 9 uur uit de broodbakmachine kwam dus konden we goed beginnen.
Had ik het al gezegd ? Het uitzicht vanuit onze slaapkamer en eetkamer is fantastisch! Panoramische blik over de baai  van Dunedin:

Dick doet als bijbaantje naast zn retirement toeristische-bus-driver spelen, dus die wist van alles te vertellen over de mogelijkheden in de omgeving, en over Larnachs Castle. Het enige kasteel-achtige iets in nieuw zeeland. Daarnaast waren Alans beach en een boottripje om albatrossen te spotten de moeite, dus dat hebben we gedaan. Over het kasteel kon Dick trouwens behoorlijk gedetailleerd vertellen, zodat we toch iets later vertrokken dan het plan was...
Het kasteel, eigenlijk meer uitgebreid landhouse oid, was zeer de moeite waard, zeker ook met de tuinen er om heen.

De rit naar Alans beach -om als ze er zijn zeeleeuwen te spotten- was op zich al de moeite waard, kleine weggetjes steile ups en downs in een toch wel wat hobbit-achtig landschap. Alans beach kwam na piepkleine wandeling als een soort panorama-tsunami-van strand en golven op ons af. En direct zagen we al 2 zeeleeuwen liggen. In totaal waren er overigens maar drie.... Die ene werd op een gegeven moment zelfs een beetje boos....

Daarna naar de boot om langs de albatros-nesten te varen, en ook om fur-seals met hun kleintejes te zien. Waren er niet zo zo veel als we dachten, evenals de albatrossen, maar op zich wel bijzonder grappig om vanuit zee die beestjes met een verrekijker, en lange jas aan, het was wel fris, te bekoekeloeren.
Op zich wel een extraatje was het -hele korte optreden van 2 hektor-dolfijnen.... ik heb alleen hun adem-gaatje in hun rug gezien in een flits... Daarna terug naar de wal, kwamen we toch nog een zowaar nederlands cruise-schip tegen. Huge....

Zo iedereen is weer rozig, dus nog een paar plaatjes, en dan morgen op naar de catlins, op het zuideiljkste deel van het zuidereiland:

Van Twizel naar Dunedin

Vanochtend om 07:08 in de gympies gesprongen en tot 8:00 uur panbosch-akties gemaakt, zowel ik als Jose. Na een inmiddels bekend ontbijt van scrambled eggs, tomaten uit de oven, sausages, en gebakken speks, in de ToyoVan, en richting dunedin. Het heet de scenic route, en niet voor niks. Schitterende panaroma's trekken aan ons oog voorbij.
Op weg naar de moeraki boulders komen we eerst nog door Oarama, waar er een mooi klein straatje semi-authentiek is uitgevoerd.
Daarna rijden we door via de moeraki boulders naar dunedin, waar we in een b&b zitten met een fantastisch uitzicht op de baai van dunedin. Eten doen we thuis deze keer....

En op weg naar de moeraki boulders, nog voor ddunedin, zo waar nog twee zeehonden gezien die op het strand lagen te zonnen.

Adam,Dubai, Sidney, Christchurch Twizel

Zo de reis van adam via dubai -hotelovernachting in holiday inn 2.5 uur geslapen- tot sidney 6.5 uur en 13.45 uur verliep best goed. Best ruim zitten, eten en drinken ok,films kijken, slapen, en je bent er dan toch.

Vervolgens na 3 uur in een boeing 777 naar christchurch waar we na veel controle -oa op aanwezigheid van fruit, zaden, troep aan je gymschoen, etc. dan toch met een shuttle-bus via allerlei omwegen, arriveren  op granita B&b. Daar worden we hartelijk ontvangen door Graham en Juanita die ons de volgende ochtend weer naar het vliegveld brengen -11 km- om onze minivan op te halen.Real nice people. Krijg nog een kaartje van Juanita mee met -drive left!- voor op het dashboard. Werden 's avonds door Graham nog met de auto naar een restaurant gebracht om nog wat te eten. Supervriendelijk! Het ontbijt van Juanita mocht er zijn, scrambled eggs en tomaten uit de oven, en na het ophalen van de auto op weg naar twizel. Het weer 's ochtends is grijs, en fris. Maar naarmate we in de buurt van lake tekapu komen trekt de hemel open en wordt het vrijwel strakblauwe lucht, met fantastische panorama's, het heet duideijk niet voor niets de scenic road. Na stops bij dit meer, en bij lake pukaki, met een mooie blik -en foto- op Mount Cook, gaan we naar ons tweede B&b. Ian en Sandy zijn aussi's en duidelijk andere types. Zeker ook hartelijk, en gastvrij maar wel meer aanwezig. Iets met ze gedronken in de 'garden'en dan zo straks eten in shorties cafe... we zullen zien ...

the plane

ons vliegtuig

schiphol gehaald

ingechecked! vliegen om half vier...

En dit is de route...

De route dus...

We beginnen in christchurch en daarna volgen we de blauwe lijn....

test vanaf mn mob.

tsja...

Pakken en eten

de tassen zijn bijna gepakt... morgen de rest. nu eerst met fam.jansen eten in mooi zeist voor de verjaardag(82) Co.

Weekend voor vertrek...

Jawel !!!!

De vakantie is begonnen! Vier weken niet meer naar het werk, maar focus op de andere kant van de planeet!
Op deze link
 kun je globaal zien wat de route gaat worden.
Oh ja, en morgen (zaterdag) gaan we gewoon lekker hard lopen in het panbos. 
Het zal niet zo romantisch wit worden als 8 december maar het zal vast weer een mooie ochtend worden!

En jazeker, dit is een oefenpoging, maar wel jammer, dat je niet makkelijk inline plaatjes kan plakken.... dus via een linkje....