Van Dunedin, via Mohua park naar Te Anou (25 - 26 feb 2013)

Van Dunedin, via Mohua park naar Te Anou (25 - 26 feb 2013)

'sochtend weer een heerlijk ontbijtje van Dick met wederom een fantastisch uitzicht over de baai van Dunedin. Vandaag gaan  we er weer vandoor richting de Catlins. Eerst kijken we nog even in  Dunedin. Gitaar kopen, bij Tim in de Rockshop, daarna bakje cappucino, kortom goed en lekker allemaal. Daarna, naar het zuiden, richting het mohua park waar we zgn. eko cottages gaan betrekken. Niemand heeft  enig idee wat we daar gaan aantreffen. 

Op weg naar het park zijn we via Nuggets Point gereden, een rotspunt waar ook de fur seals (zeehonden) zonnebaden, met jonkies! Tineke hoorde ze als eerste, en met een verrekijker of de fotocamera kunnen we ze inderdaad van bovenaf zien.

Daarna richting het mohua park, midden in de bush. Geen ontbijt, geen avondeten, dus daarvoor moeten we ergens boodschappen doen. Doen we natuurlijk niet, eerst naar de cottages! Nadat we van de hoofdweg af zijn, en op een dust road rijden, duurt het nog ruim een kwartier voordat de afslag naar het park in zicht komt. Die weg leidt weer door een soort lange groene tunnel van vegetatie, om uiteindelijk bij het main house uit te komen. Mary ontvangt ons hartelijk en vertelt gelijk al dat het fantastisch is dat we er zijn, maar jammer dat we er maar 1 nacht zijn. En gelijk heeft ze. We betrekken twee cottages, met veranda, met zon, tegen vijf uur, en gaan er gelijk weer terug van door om boodschappen te gaan doen. Beetje suf eigenlijk, want die boodschappen hadden we al kunnen doen, in dat dorpje er voor, maar nu we er weer zijn staat er een fantastische oldtimer (zowel auto als bezitter)  voor de supermarkt.  Supergrappig die ouwe austin.  Terug op het park doen we een biertje in de zon, wijden we de gitaar in, en later komt het nog tot koken en eten ook. 's avonds nog een avondwandeling gemaakt in het park in de hoop gloeiwormen te zien, maar helaas, alleen de volle maan, gloeide volop.

De cottages hebben de namen van vogels, rorimo, koarimoko (of zoiets). Die laatste heb ik ook op de foto met zn geluid. Heel bijzonder. De plek is zowiezo bijzonder, behalve doodse stilte is alleen maar het geluid van vogels. Fantastisch!

De volgende ochtend worden we wakker van de vogels, wat een mooi geluid, en wat een mooie ochtend.

Na het ontbijt -eitje Henk- vertrekken we richting Te Anau. Onderweg stoppen we twee keer, nl bij de cathedral caves, waar je na een wandeling  door het regenwoud, waar je -alleen bij eb- naar binnen kan kan lopen als het getijde laag staat. Heel bijzonder! Overigens hebben de palmbomenn 'met baard'wel iets weg van ZZ-Top.....

Na de cathedral caves bezoeken we het petrified forest, een versteend bos lijkt het te zijn op het strand, en met enige moeite herkennen we restanten van een oerbos. Ook zien we hier onze eerste geelogige pinguin. Deze kon niet met zn maatjes mee de zee in, want hij moest van (bont?)jasje wisselen, en dan liggen ze normaliter een poosje aan de kant.

De aankomst bij het edgewater motel is enigzins teleurstellend, een motel == een motel, dus geen ....-cottage.  Wayne de manager echter is -net als alle nieuw zeelanders tot nog toe- super vriendelijke en vol met humor.

's avonds italiaans gegeten, en bijtijds naar bed om morgen naar de fjorden (sounds) te gaan met een boot, om jezelf weer heel erg nietig te voelen, zoals Leo dat pleegt te zeggen, de oude meester.